Auteur: Gisèle Tjong a Hung
Veel projecten komen niet moeizaam van de grond door gebrek aan ambitie, budget of goede intenties. Ze stagneren omdat het fundament ontbreekt: draagvlak. Niet alleen in woorden, maar in keuzes, gedrag en organisatie-inrichting.
Van lef naar richting: projectmanagement in de praktijk
In dit vierde artikel staat een vaak onderschatte succesfactor centraal: draagvlak.
Niet als formele goedkeuring, maar als organisatorische bereidheid om projecten écht serieus te nemen – met tijd, expertise, duidelijke rollen en leiderschap dat ruimte geeft aan samenwerking en professionaliteit.
Lees ook de eerdere blogs uit deze serie:
In veel organisaties wordt nog steeds onvoldoende projectmatig gewerkt. Projecten worden “erbij” gedaan, naast het dagelijkse operationele werk. Alsof het vanzelfsprekend is dat iemand zonder tijd, zonder vrijgemaakte capaciteit en zonder duidelijke rol ineens ook subject matter expert, business analist én tester kan zijn. Soms zelfs in meerdere projecten tegelijk. Dat is geen daadkracht, dat is structurele overbelasting.
Daar komt bij dat de complexiteit van moderne IT-trajecten vaak wordt onderschat. De gedachte dat je een software-implementatie van miljoenen – met grote impact op processen, klanten en continuïteit – kunt realiseren met een handje vol business users “die het systeem wel kennen”, is een hardnekkige illusie. Goede wil is geen vervanging voor expertise. Kwaliteit vraagt om vakmanschap: projectbegeleiding, business analyse, testcoördinatie, verandermanagement. Rollen die niet voor niets bestaan en die je niet zomaar kunt stapelen op iemand die al een volle agenda heeft.
Toch zie je in de praktijk vaak weerstand om deze expertise structureel te betrekken. Niet zelden ingegeven door een diepere laag: angst om controle te verliezen. “Mijn afdeling, mijn mensen, mijn processen.” Het loslaten voelt als risico, terwijl het in werkelijkheid juist een voorwaarde is om grip te houden. Door het werk te verdelen, verantwoordelijkheden helder te beleggen en te vertrouwen op professionals, vergroot je de kans dat een traject beheersbaar en succesvol verloopt.
Draagvlak gaat dus niet alleen over instemming in een stuurgroep of een handtekening onder een business case. Het gaat over het erkennen dat projecten een eigen manier van werken vragen. Dat mensen niet oneindig rekbaar zijn. Dat kwaliteit ontstaat door samenwerking. En dat leiderschap soms betekent: ruimte geven, vertrouwen schenken en accepteren dat je het niet alleen hoeft – en niet alleen kúnt – doen.
Pas wanneer die mindset landt in de organisatie, ontstaat er echt draagvlak. En pas dan krijgen projecten de kans om niet alleen te starten, maar ook om succesvol te landen.
